Na een goed gesprek met de hematologe in het Radboud in Nijmegen zijn we nu aan het wachten op details en data voor de autologe stameltransplantatie. De enige datum nu bekend is 2 augustus
:opname voor chemo. Wordt wel kort dag nu. Maar we vertrouwen volledig op de dokter en alles zal prima op tijd geregeld en in banen geleid worden.
Ondertussen vind ik het wel erg spannend. Je leest van alles, het is niet niks. Hoe doorsta ik het traject? Ik voel me nu meestal redelijk. Word ik er erg ziek van, blijf ik altijd vermoeid? Hoe is dat, weken in isolatie in het ziekenhuis? Tijdens de afgelopen chemokuren wist ik wat ik had: een soort van veiligheidsidee: de kuren slaan aan, de Kahlerindicatoren verdwijnen. Maar na de transplantatie; komt het terug en wanneer? Het blijft leven in onzekerheid. Waarschijnlijk word ik kaal van de chemo cyclofosmamide. en Melfalan. Dus toch een pruik en een koddig hoofddoekje aanschaffen.
Al met al nog twee toedieningen Bortezemib volgende week, samen met de Dexamethason, die me 's nachts wakker houdt, maar daarnaast op de innamedagen vrijwel pijnloos laat lopen :-) en daarna weer in een lichamelijke dip doet belanden.
Kortom, zeven en een halve maand zijn we al bezig, duim voor me dat de transplantatie een nieuw begin is, zonder Kahler.
