Vakanties en zo

Voor sommige mensen kan het lijken dat Dennis en ik van vakantie naar vakantie leven. En nou ik er over na denk... ja, dat is ook zo!
Lissabon in het voorjaar. Mooie stad. Net terug van 11 dagen Spanje. Wat was dat heerlijk, een mooi hotel en vooral: de zon! En: niks moeten! Want ja, op een gegeven moment, in het herstelproces, ga je toch heel graag weer deel uit maken van het maatschappelijk leven. En ga je van jezelf weer heel veel moeten. Want het kan toch onderhand wel??!! Na zoveel maanden? Ik ben toch beter???

Nee dus.............Ja. de bloed uitslagen waren weer prachtig onlangs en de beruchte Bence-Jones eiwitten niet detecteerbaar! Dat is natuurlijk super! Maar, toen ik mijn vermoeidheid ter sprake bracht bij mijn arts, werd ik even met twee beentjes op de aarde gezet. De meeste mensen blijven na stamceltransplantatie op 40 a 50% hangen qua energie!

Dat zat niet in mijn planning! Ik ben al zoveel jaren moe! Dus, wandelen en fysio ten spijt, ik zal toch echt balans moeten vinden in mijn leven. Wat doe ik wel en wat doe ik niet? Voordat ik op vakantie ging was ik behoorlijk op. Druk, druk , druk geweest. En zoveel willen doen. Ik wil graag gezellige dingen doen, en er ook zijn voor vrienden, familie of buren die het moeilijk hebben. Dit gaat niet altijd. Ik vind dit erg moeilijk.

Op slechte dagen, bijvoorbeeld als ik slecht geslapen heb of een paar dagen teveel hooi op mijn vork heb genomen en geen pap meer kan zeggen, denk ik weleens: "Is dit het nou? Ik ben niet zo'n prater over mijn kwalen. Soms, als het aan de orde is, ben ik geirriteerd als iemand niet begrijpt dat ik "nog steeds" vaak moe ben. Alsof IK dat leuk vind! En hoe is het om te moeten leven met de onzekerheid die meneer Kahler met zich mee brengt? Daar weleens aan gedacht? De statistieken weleens gelezen?

Op goeie dagen geniet ik. Van lekker koken en eten, van leuk gezelschap, van ons hondje, van zoveel dingen. Dan gaan de cliche's tellen: dat je meer geniet van kleine dingen. Van nieuwe nagellak bijvoorbeeld, om maar eens iets oppervlakkigs te noemen. Die ik nu op mijn nagels ga smeren.

O ja, had ik al geschreven dat D. en ik in januari een maand naar Curacao hebben geboekt? Enne... we gaan in september naar Sicilie. Dus de Kahler mag zowiezo niet terug komen!