Woensdag 3 augustus Nijmegen. Controle bij dokter C. De lichte ketens zijn gestegen naar ruim 300.
De dokter wil gaan behandelen. daar schrik ik van, had het nog niet verwacht. Zo snel. Zij heeft deze afweging gemaakt om de lichte ketens terug te dringen en te voorkomen dat ik net zo ziek zou worden als de vorige keer. We gaan ervoor, met het volste vertrouwen in de dokter! Vier maal een vier-wekelijkse kuur (VTD) en aansluitend een autologe stamceltransplantatie. En daarna onderhoudsmedicatie om een zo lang mogelijke remissie te bereiken. Dat is het plan.
Ik vraag of we nog een weekje weg mogen en dat mag. Vol goede moed naar huis. Op zoek naar een reisje, naar Robert en Lucy in de Loire, of Nice, of toch maar in Nederland? Opeens wilde ik niet meer. Ik voelde me lamgeslagen. Murw.
Maar toch maandag samen met Dennis naar Den Haag vertrokken, drie heerlijke dagen gehad. Stranddagen in Kijkduin, museum de Gevangenpoort bezocht en beetje rondgewandeld over het Binnenhof en in de stad en heerlijk gegeten. Zaterdag leuke middag gehad met twee vriendinnen en zondag nog beetje huis opgeruimd en gepoetst samen met Dennis!
Afgelopen maandag dus naar het Radboud. Als eerste stond een beenmergpunctie op de agenda. Hier zag ik ontzettend tegenop, dee eerste keer in mijn heup deed het zo zeer! Deze keer viel het best mee, het was nu in het borstbeen en de arts die het deed, vertelde stap voor stap wat ze ging doen. Dokter C. kwam nog even langs, heel fijn. Ze is altijd de rust zelve, heeft een enorme ervaring en straalt vertrouwen uit. Daarna APD infuusje en Velcade spuitje. Toen mocht ik weer gaan. De dexamethason die ik slik is een oppepper en zodoende kon ik dinsdagochtend een huwelijk bijwonen. Dat was erg mooi. Het is ook zo'n mooi stel, voor elkaar gemaakt.
Vandaag heb ik last van een wazig hoofd en ook lichamelijk voel ik mij niet zo goed. Dus helaas de koffie afspraak met vriendin afgezegd. Moet nu heel goed op mezelf letten en daar ben ik eigenlijk nog steeds niet altijd goed in.
Net las ik een concept van een bericht van augustus vorig jaar. Ik heb het nooit gepubliceerd. Jee wat had ik op dat moment een zwarte kijk op de wereld! Dat is echt niet al die jaren zo geweest! Met vlagen misschien...Ik heb moeten wennen aan het idee geen baan te hebben, een studie of zelfs vrijwilligerswerk. Ik begin er maar niet aan, de ene dag is de andere niet. Ik had soms het gevoel niet mee te tellen. Maar dat is weg. Het is goed zo.
